I write what I write

CHPercolator scribbling - 2 july 2001

Schaamteloosheid

(Impudence)
door Anita Dapperens


(Foto van het schilderij  "Impudence"   © Carl Lundgren)

 
"Ik verveel me."
"Sshh, Mara. Kijk eens naar ze. Zijn ze niet schattig samen?."
"Ik verveel me nog steeds."
"Mara! We hebben het Hem beloofd."
"Maar moeten ze er zo lang over doen?"
"Mara ..."
"Hou op met dat ge-"Mara". Ik ben geen klein kind."
"Gedraag je dan ook niet als een klein kind. We hebben hier werk te doen, maar alles wat jij doet is zeuren."
"Ik zeur niet. Ik verveel me."
"Zelfde verschil. Wil je nu alsjeblieft je mond houden?"
 
 
"Meiya?"
"Ja, Mara?"
"Weet je zeker dat dit zal werken?"
"Ik weet het zeker."
"Maar hoe kun je dat zeker weten?"
"Mara, hoe vaak hebben we dit al gedaan?"
"Ik weet het niet, ik ben vorige eeuw met tellen gestopt."
"Precies."
"Maar het heeft niet altijd gewerkt."
"Maar tien keer, Mara. Tien keer in net zoveel eeuwen, Dat is bijna niets."
"Oh."
"En van die tien keer waren er vijf omdat hij dood ging, drie omdat zij dood ging, en de andere twee waren van het verkeerde geslacht."
"Heb je dat dit keer nagekeken?"
"Al sindsdien, Mara."
"En ze gaan niet dood?"
"Nee, ik heb Magere Hein’s agenda bekeken. Ze zijn veilig."
"Goed."
 
 
"Oh, hoe veel afspraakjes heeft hij verdorie nodig om te zien dat zij de ware voor hem is?"
"Mara!"
"Oh, kom op, Meiya. Die vent is saai."
"Maar zij vind van niet. Zij vind dat hij de moeite waard is."
"Ja, maar hoeveel afspraakjes nog? Kunnen we Cupido niet bellen zodat wij ervan af zijn?"
"Nee, Mara, dat kunnen we niet. Hij wil dat ze er uit zich zelf achterkomen. Wij zijn hier alleen om over hen te waken, niet om ze te koppelen."
"Ja ... dat weet ik ... maar ze hebben al twaalf afspraakjes gehad, en hij kust haar nog steeds niet."
"Dat komt wel, de volgende keer."
"Dertien brengt geluk, zeker?"
"Precies."


 
"Ik verveel me."
"Sshh, Mara. We hebben het er met het laatste paar al over gehad."
"Ja, ja. We hebben het Hem beloofd."
"Ja, dat hebben we. En ik beloof je dat deze niet zo lang duurt."
"Dat weet ik al. Hij heeft haar na het tweede afspraakje al gekust. En zij heeft condooms in haar tas."
"Mara! Hij heeft nog zo gezegd, niet in hun spullen snuffelen."
"Heb ik niet gedaan, ze vielen eruit toen ze naar het toilet ging."
"Oh."
"Maar ik verveel me nog steeds."
"Je verveelt je altijd, Mara. Nou, hou je mond!"
 

The End

© 2001 Anita Dapperens - all rights reserved